မြတ်နိုးက အိမ်ပြောင်းပြီး တစ်ပတ်အကြာမှာ စာတိုက်ပုံးထဲက စာအိတ်အဝါရောင်တစ်အိတ်ကို တွေ့ခဲ့တယ်။ စာအိတ်ပေါ်မှာ လက်ရှိလိပ်စာကို မှန်မှန်ကန်ကန် ရေးထားပေမဲ့ ပို့သူနာမည် မပါဘူး။ တံဆိပ်ခေါင်းမှာတော့ နှစ်ဟောင်းတစ်နှစ်က ရက်စွဲလို ပုံပေါက်နေတယ်။
စာအိတ်က ခပ်ထူထူဖြစ်တယ်။ မြတ်နိုးက ချက်ချင်း မဖွင့်ဘူး။ သူမနဲ့အတူ နေတဲ့ အစ်မကို ပြပြီးမှ ဖွင့်မယ်လို့ တွေးတယ်။ ညနေမှာ အစ်မ ပြန်ရောက်တော့ စာအိတ်က စားပွဲပေါ်မှာ မရှိတော့ဘူး။ အိမ်တစ်ခန်းလုံး ရှာကြပေမဲ့ မတွေ့ဘူး။
နှစ်ရက်အကြာမှာ စာအိတ်တစ်အိတ် ထပ်ရောက်လာတယ်။ အတူတူပဲ။ ဒီတစ်ကြိမ်တော့ မြတ်နိုးက ဓာတ်ပုံရိုက်ထားလိုက်တယ်။ ပို့သူနာမည်မရှိတဲ့ စာအိတ်ကို ဖွင့်လိုက်တော့ အတွင်းမှာ စာမျက်နှာတစ်ရွက်ပဲ ပါတယ်။ စာမှာ “အနောက်ဘက်ပြတင်းပေါက်ကို မပိတ်ထားနဲ့” ဆိုတဲ့ စာကြောင်း တစ်ကြောင်းပဲ ရေးထားတယ်။
အိမ်အသစ်မှာ အနောက်ဘက်ကို မျက်နှာမူတဲ့ ပြတင်းပေါက်ရှိတယ်။ အဲဒီပြတင်းပေါက်ကိုတော့ အိမ်ထဲရောက်ကတည်းက ချို့ယွင်းနေတဲ့ သော့ကြောင့် ပိတ်ထားခဲ့တယ်။ မြတ်နိုးက ဘယ်သူ့ကနေလာတဲ့ စာလဲဆိုတာ သိချင်လာတယ်။ အိမ်ပိုင်ရှင်ဟောင်းနဲ့ ဆက်သွယ်တော့ ဒီလိုစာမျိုးကို မကြားဖူးဘူးလို့ ပြန်ဖြေတယ်။
တနင်္ဂနွေနေ့မှာ အစ်မနဲ့အတူ ပြတင်းပေါက်ကို ဖွင့်ကြည့်တယ်။ ပြတင်းပေါက်ဘောင်အောက်မှာ စာရွက်ခေါက်လေးတစ်ခု ကပ်နေတယ်။ စာရွက်ကို ဖြန့်ကြည့်တော့ အခန်းအရွယ်အစားနဲ့ ပရိဘောဂနေရာတွေ ဆွဲထားတဲ့ အိမ်ပုံကြမ်းတစ်ခု ဖြစ်နေတယ်။ မျဉ်းနီတစ်ကြောင်းက စာဖတ်ခန်းကနေ ပြတင်းပေါက်အထိ ဆွဲထားတယ်။
ပုံကြမ်းရဲ့ နောက်ကျောမှာတော့ “အောက်က ကြားနေရတယ်” လို့ ရေးထားတယ်။ မြတ်နိုးတို့က အိမ်ကို စစ်ဆေးဖို့ ပန်းရံတစ်ယောက် ခေါ်လိုက်တယ်။ ပြတင်းပေါက်အောက်က သစ်သားအုပ်တစ်ပိုင်းကို ဖြုတ်လိုက်တဲ့အခါ လေဝင်လေထွက်ပိုက်ဟောင်း တစ်ခုကို တွေ့ရတယ်။ အဲဒီပိုက်ဟာ အောက်ထပ်အခန်းဆီ တိုက်ရိုက်ဆက်နေတာပဲ။
အိမ်ပိုင်ရှင်ကို ထပ်မေးကြည့်တော့ တစ်ချိန်က အောက်ထပ်နဲ့ အပေါ်ထပ်ကို မိသားစုတစ်စုတည်း နေခဲ့ကြတာလို့ သိရတယ်။ စာအိတ်တွေ ဘယ်သူပို့တာလဲဆိုတာ မသိရပေမဲ့ အနောက်ဘက်ပြတင်းပေါက်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ စာသားဟာ တိုက်ဆိုင်မှုသက်သက် မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ မြတ်နိုးက ခံစားခဲ့ရတယ်။
အဲဒီနေ့နောက်ပိုင်းမှာ စာအိတ်တွေ ထပ်မရောက်တော့ဘူး။ ဓာတ်ပုံထဲမှာတော့ ပထမစာအိတ်ရဲ့ တံဆိပ်ခေါင်းက ရက်စွဲကို ချဲ့ကြည့်လို့ရနေတုန်းပဲ။ ထူးဆန်းတာက အဲဒီရက်စွဲဟာ မြတ်နိုးတို့ အိမ်အသစ်ကို မပြောင်းခင် နှစ်ပေါင်းများစွာက ဖြစ်နေခြင်းပါပဲ။